Projede döşeme malzemesi ile yeşil dokunun kurduğu kontrast, minimal ancak güçlü bir tasarım etkisi yaratır. Lineer yürüyüş yolları, tanımlı çim adaları ve ritmik ağaç dizileri mekânı okunabilir kılarken; oturma birimleri ve bitkisel sınırlar kamusal ve yarı özel alanlar arasında yumuşak geçişler oluşturur.

Bitki seçiminde Karadeniz iklimine uyumlu, dört mevsim etkisini sürdürebilen türler tercih edilmiş; mevsimsel renk değişimleriyle alanın dinamizmi desteklenmiştir. Sonuçta peyzaj, mimariyi tamamlayan bir arka plan değil; onun geometrisini zeminde yeniden üreten, sade diliyle güçlü bir kimlik ortaya koyan aktif bir yaşam alanı olarak kurgulanmıştır.